Woda z niepewnych źródeł
Nieprzegotowana woda ze studni, jezior czy rzek może zawierać mikroskopijne cysty pasożytów i pierwotniaków odpornych na standardowe chlorowanie.
Pasożyty układu pokarmowego to powszechny problem środowiskowy, przed którym skutecznie chronią właściwe nawyki higieniczne i zrównoważony tryb życia. Dowiedz się, jak w prosty sposób zminimalizować ryzyko zakażenia.
Właściwe mycie rąk i warzyw eliminuje ponad 90% czynników ryzyka.
Pasożyty jelitowe (m.in. owsiki, lamblie, glisty ludzkie) dostają się do organizmu człowieka najczęściej drogą pokarmową. Świadomość źródeł pozwala skutecznie przeciąć łańcuch zakażeń.
Nieprzegotowana woda ze studni, jezior czy rzek może zawierać mikroskopijne cysty pasożytów i pierwotniaków odpornych na standardowe chlorowanie.
Warzywa gruntowe, truskawki czy sałaty mogą mieć kontakt z glebą lub nawozem organicznym zawierającym jaja pasożytów. Konieczne jest dokładne płukanie.
Psy i koty, które wychodzą na zewnątrz, mogą przenosić pasożyty na sierści. Brak regularnego odrobaczania pupili zwiększa ryzyko dla domowników.
Dłonie mające kontakt z banknotami, poręczami czy klamkami w miejscach publicznych to najprostszy wektor przeniesienia jaj pasożytów do ust.
Większość zakażeń pasożytniczych można z łatwością wyeliminować poprzez przestrzeganie elementarnych zasad higieny sanitarnej i kuchennej.
Zawsze przed jedzeniem, po powrocie do domu, po skorzystaniu z toalety oraz po kontakcie ze zwierzętami domowymi.
Owoce i warzywa myj pod bieżącą, ciepłą wodą. Truskawki, sałaty czy zioła warto moczyć w wodzie z dodatkiem sody lub octu jabłkowego.
Unikaj spożywania surowego lub niedogotowanego mięsa (tatar, krwiste steki) oraz ryb niewiadomego pochodzenia.
Psy i koty domowe powinny być regularnie kontrolowane przez lekarza weterynarii i zabezpieczane odpowiednimi preparatami.
Prawidłowo funkcjonujący układ trawienny, optymalny poziom kwasu żołądkowego oraz bogata mikrobiota jelitowa tworzą naturalną barierę biologiczną.
W tradycji fitoterapii i dietetyki istnieje szereg produktów, które sprzyjają utrzymaniu czystego środowiska jelitowego:
Zawierają kukurbitacynę, naturalny aminokwas sprzyjający fizjologicznemu oczyszczaniu jelit bez podrażniania śluzówki.
Naturalne źródła allicyny i gingeroli, wykazujących silne właściwości antyseptyczne i przeciwbakteryjne.
Tymianek, oregano, goździki i piołun stymulują wydzielanie żółci i soków trawiennych, utrudniając bytowanie pasożytom.
Kiszona kapusta, ogórki i kefir wzmacniają pożyteczną florę bakteryjną i przyspieszają pasaż jelitowy.
Szczegółowe opracowania przygotowane przez zespół redakcyjny na temat profilaktyki i diagnostyki laboratoryjnej.
6-etapowa technika mycia rąk zalecana przez inspekcję sanitarną oraz dekontaminacja owoców i warzyw.
Czytaj artykuł →Fakty o kukurbitacynie w pestkach dyni, allicynie z czosnku oraz naparach z ziół goryczowych.
Czytaj artykuł →Jakie badania laboratoryjne zleca lekarz: próby kału, testy serologiczne i antygeny ELISA.
Czytaj artykuł →
Diagnozowanie zakażeń pasożytniczych powinno zawsze opierać się na testach laboratoryjnych, a nie na domysłach czy samozwańczych kuracjach.
Należy skonsultować się z lekarzem pierwszego kontaktu (POZ) lub gastrologiem w przypadku wystąpienia następujących przewlekłych dolegliwości:
Nigdy nie należy przyjmować silnych leków przeciwpasożytniczych ani agresywnych protokołów odrobaczających bez uprzedniego potwierdzenia obecności pasożytów w badaniu kału lub testach serologicznych zleconych przez lekarza.
Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące diagnostyki, zakażeń i bezpieczeństwa terapii.
Nie. Popularny w internecie mit, że każdy człowiek jest nosicielem groźnych robaków, nie znajduje potwierdzenia w badaniach epidemiologicznych. Pasożyty występują w określonych warunkach i przy niedostatecznej higienie, jednak zdrowy organizm w standardowych warunkach sanitarnych rzadko ulega trwałej kolonizacji.
Podstawowym badaniem jest trzykrotne badanie kału na obecność jaj i cyst pasożytów (pobierane w odstępach 2–3 dni). W przypadku podejrzeń giardiozy (lambliozy) stosuje się testy antygenowe (ELISA), a przy podejrzeniu owsicy – wymaz okołoodbytniczy celofanowy.
Wprowadzenie do diety pestek dyni czy ziół jest bezpieczne dla ogółu populacji. Natomiast stosowanie niesprawdzonych suplementów, olejków eterycznych o wysokim stężeniu czy leków weterynaryjnych może prowadzić do uszkodzenia wątroby i błony śluzowej żołądka.
Według zaleceń Europejskiej Rady ds. Pasożytów u Zwierząt Towarzyszących (ESCCAP), psy i koty wychodzące powinny być badane lub odrobaczane co 3 miesiące, a zwierzęta polujące nawet co miesiąc.
Tak, dzieci przedszkolne i wczesnoszkolne są najbardziej narażone (zwłaszcza na owsicę i glistnicę) z uwagi na częste wkładanie rąk i zabawek do ust oraz bliski kontakt z rówieśnikami w grupach.